24 Aralık 2011 Cumartesi

Keşkeler Bile Ağlar Oldu . . .




Keşke küçük bir çocuk olsaydım. Annemin elinden tutmak olsaydı tek derdim. Basit ama anlamlı bir oyuncağa ağlamak olsaydı tek kederim...
Hayatımızı kısıtlayan onca şeyin ardında bize gülmeyi anımsatan onca şey var.Her yoklukta bir huzur, her konuşmada bir sükut...
Oysaki ne güzeldi çocukluğum.Ne güzeldi dolu dizgin koştuğum sokaklar.Ve şimdi içimdeki çocuk bir günah gibi
arsız.Bedbin.Çaresiz.Ve KORKAK...
Keşke küçük bir çocuk olsaydım. Annemin elinden tutmak olsaydı tek derdim. Basit ama anlamlı bir oyuncağa ağlamak olsaydı tek kederim...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...