3 Mart 2012 Cumartesi

Ruhumun İzafiyetleri . . .


Şu an hangi dilde olduğunu bilmediğim bir şarkı dinliyorum.Kim bilir ne söylüyor; ne anlatıyor.Ve yine kim bilir kim için kime yazılıyor.
Ve şarkı bitti.Durup düşündüm bir an için.Bir anlıkta olsa bedenimden ayrılıp düşündüm.Ya da öyle yapmaya çalıştım bir an içinde olsa.
Bir elma ısırdım.Kırmızı bir elma.Benliğimin yırtılmış bir sayfasında kim için yazıldığını bilmediğim bir metin buldum.Ve okudum.Ve tekrar tekrar okudum.Metinde okuduklarımı harfi harfine yazıyorum:
Kim için yazmıştın bunları? Ve yine kim için okumaya geldin ?
Ne olduğunu anlamamıştım.Birden bedenimden çok çok uzaklarda olduğumu hissettim.Bu duygu tarif edilemez di.
Ve bir an için bir sesle irkildim.Gördüklerime inanamadım.Etrafımda milyonlaca insan vardı.Ve o an anladım.
insanlar beden kisvesinden ayrılıyorlardı bir bir.Bu ölüm değil.Kesinlikle ölüm değil.Bu başka bir şey.Bambaşka bir şey.
Ve tamda şu anda o okuduğum metinde ki soruların cevabını biliyorum.
Sizler için yazdım ve sizler için okumaya geldim...
Ve o an için yıllar önce okuduğum bir romanda ki bir cümle geldi aklıma:
Günahkara lütfunu esirgeme.Bir gün onlar da sonsuz huzurun mutluluğunu tadacaklardır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...