26 Nisan 2014 Cumartesi

Umudumdan Arta Kalan



Avuçlarıma aldım hislerimi. Sımsıkı sardım; küçük bir serçe gibi okşadım zaman zaman. Kimi zaman tehcir edildi, kimi zaman müstehcen eller uzandı, dokundu ve kopardı bir papatya yaprağı gibi...


Boşluğa söylenen kelimeler vardır hayatta. Söylersin ve kaybolurlar öylece. Bazen fısıldarsın kimsenin duymamasını isteyerek ve fısıldarsın bazen kimsenin duymayacağını bilerek. Hiçlik hissettiğin en büyük olgu olur. Varlığından şüphe eder yokluğun içinde tek başına var olursun. Bu his öyle kaplar ki seni tek gerçekliğin bu olur. Oysaki ne sen gerçektirsin ne de sensizlik..

Avuçlarıma aldım hislerimi. Sımsıkı sardım; küçük bir serçe gibi okşadım zaman zaman. Kimi zaman tehcir edildi, kimi zaman müstehcen eller uzandı, dokundu ve kopardı bir papatya yaprağı gibi...


4 yorum:

  1. Yazmalısın demiştim sana çünkü yazmalısın ki o avuçlarına aldığın hislerin her daim canlı kalsın ve kimseler koparamasın. Sayfamda yorumunu görünce bak dönmüş helal olsun Murat'a dedim. Hoş geldin, dilerim daim olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın sanırım.Bakalım bir süre yine yazmaya karar verdim.Zihnimdekileri bir bir harflere dökeceğim eskisi gibi...
      Hoş buldum bende seni.Değerli yorumun için teşekkürler...

      Sil
  2. Serçeyi düşünmek lazım bolca, vesselam.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki de hiç düşünmemek...vesselam...

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...