18 Nisan 2016 Pazartesi

Amiyane Duygularım Ve Vuslata Özlem



Köhne düşüncelerim feryat ediyor vicdanımın yıkık koridorlarında.Diz çöken harflerimin sessizliğinde, aklımı delen düşüncelerimin hissizliğindeyim.Bilmem ki şimdi ben neyleyim...

Bilirim tevafuktur ruhuma musallat olan zehri gül kokusu. Sessizliğin sonumudur iç burkan her bir harfin kabartma dokusu. Derdi verendir bana sevdiren, unutturandır hüznü bana bildiren. Deki ey meczubum vuslat yakındır sana senden. Hem ben söyler hem ben inanırım ruhumu boğan acizliğimden.


Köhne düşüncelerim feryat ediyor vicdanımın yıkık koridorlarında.
Diz çöken harflerimin sessizliğinde, aklımı delen düşüncelerimin hissizliğindeyim.Bilmem ki şimdi ben neyleyim...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...